اجزای سیستم سوخت رسانی در این مقاله بصورت زیر تعریف میکنیم:
وظیفه سوخت رسانی در تمام موتورهای دیزل گرفتن سوخت از تانک روزانه و پاشش آن در محفظه احتراق،به میزان لازم و در زمان تعیین شده می باشد.
سیستم سوخت رسانی از نظر فشار سوخت به سه بخش تقسیم می شود:
ابتدا قسمت مکش سیستم است که فشار آن کمتر از فشار اتمسفر می باشد.
قسمت دوم بخش کم فشار سیستم است که فشاری بین 3 تا 7 بار دارد.
در نهایت بخش پر فشار سیستم است که بسته به انواع مختلف موتورها از 200 تا 2000 بار فشار دارد.
اجزای سیستم سوخت رسانی شامل موارد زیر می باشد:
که این موارد تقریباً در انواع مختلف موتورها مشترک می باشند!
پمپ هواگیری:
پمپ هواگیری یکی از اجزای سیستم سوخت رسانی میباشد که به صورت دستی و یا برقی می باشد سوخت را از تانک سوخت به داخل سیستم پمپ می کند. فشار ایجاد شده توسط این پمپ به اندازه ای است که کل سیستم پر از سوخت شده و هوای موجود در آن خارج شود. این پمپ معمولاً دارای سوپاپ یک طرفه می باشد که از برگشت سوخت به داخل تانک جلوگیری می کند.این پمپ تنها در زمانی که هواگیری سیستم نیاز است مورد استفاده قرار میگیرد.
فیلتر آبگیر:
این فیلتر برای جداسازی آب و رطوبت از سوخت در سیستم قرار گرفته است.معمولاًدر این فیلتر یک سنسور قرار داده می شود که در صورت وجود آب در سوخت اخطار می دهد. همچنین در این فیلتر یک گرمکن برای گرم کردن سوخت نیز می تواند نصب گردد.
پمپ تغذیه سوخت:
این پمپ که از مهمترین اجزای سیستم سوخت رسانی به شمار می آید در تمام مدتی که موتور روشن است کار می کند و سوخت را از فیلتر آبگیر و پمپ هواگیری مکیده و به بقیه سیستم با فشار حدود 5 بار تزریق می کند. پمپ تغذیه سوخت توان مورد نیاز خود را از طریق تسمه و یا دنده از موتور می گیرد گاهی نیز از طریق یک بادامک از میل بادامک نیرو میگیرد. پمپ تغذیه سوخت مرز بین بخش مکشی سیستم سوخت و بخش کم فشار آن است. میزان فشار این پمپ به وسیله یک شیر فشار شکن در انتهای مسیر کم فشار سوخت تنظیم می شود.
فیلتر سوخت:
سوخت با فشار کم بعد از پمپ سوخت وارد این فیلتر یا فیلتر ها می شود. وظیفه این فیلترجداسازی کلیه ذرات جامد موجود در سوخت از آن می باشد.هر موتور دیزلی با توجه به مشخصات سیستم پاشش سوخت،فیلتر سوخت مخصوص به خود دارد بنابر این استفاده از فیلترهای دیگر در هر موتوری اشتباه می باشد.
پمپ انژکتور:
از موثر ترین اجزای سیستم سوخت رسانی است. وظیفه این پمپ افزایش فشار سوخت از 5 بار به فشار مورد نیاز جهت پاشش سوخت و باز شدن انژکتورها است (که از 200 تا 2000 بار در موتورهای مختلف می باشد). بیشتر پمپ های انژکتور از نوع پیستونی می باشند که معروف ترین آنها مدل بوش می باشد که در بسیاری از مدل های مختلف موتوهای دیزل استفاده می شود.البته نوع آسیابی(vane type) آن نیز وجود دارد که به ندرت استفاده می شود. کنترل اندازه و زمان پاشش سوخت به هر روشی که باشد از طریق این پمپ انجام می شود.این پمپ می تواند برای هر سیلندر بطور جداگانه بوده و یا برای تمام سیلندرها به شکل یک مجموعه باشد. به دلیل فشار بسیار بالای ایجاد شده در این پمپ،قطعات آن بسیار حساس بوده و تکنولوژی ساخت بسیار پیشرفته ای را می طلبد.در واقع هر گونه ذرات ناخالصی،و یا آب در سوخت به شدت باعث استهلاک قطعات داخلی آن می شود.
انژکتورها:
وظیفه انژکتورها پاشش سوخت به محفظه احتراق می باشد. سوخت با فشار بسیار بالا به انژکتورها وارد می شود و از طریق یک سوزن و یک نازل به محفظه احتراق به صورت پودر پاشیده می شود. در واقع انژکتور یک سوپاپ سوخت است که تنها در زمانی که به آن تحمیل می شود باز شده و سوخت را به محفظه احتراق تزریق می کند.قطعات داخل انژکتور نیز دارای تکنولوژی ساخت بسیار پیشرفته ای هستند و همانند پمپ انژکتور در مقابل ذرات ناخالص و آب در سوخت بسیار آسیب پذیر می باشند. قسمتی از نوک انژکتور که در داخل محفظه احتراق قراردارد در معرض فشار و دما احتراق بوده و آسیب پذیر می باشد.