سیکل دیزل یک سیکل ترمودینامیکی است که رابطه فشار و حجم را نسبت به یکدیگر در محفظه احتراق یک موتور دیزل نشان می دهد و مساحت داخل آن نشان دهنده میزان کار انجام شده توسط سیکل است .
سیکل دیزل از نظر تئوری:
این سیکل در تئوری بصورت ایده آل در نظر گرفته می شود. در این سیکل در فاز احتراق فشار ثابت می ماند و تنها حجم افزیش می یابد. این بدان معنی است که همزمان با احتراق پیستون به طرف پائین حرکت می کند.بقیه قسمتهای سیکل تفاوتی با سیکل اتو ندارد.
در یک موتور واقعی هر راهی که مارا به این سیکل نزدیک تر کند باعث افزایش راندمان موتور میشود
هرچه فاز احتراق طولانی تر باشد کار انجام شده افزایش می یابد.
همچنین هرچه خروج گازهای حاصل از احتراق و ورود هوای تازه در زمان کمتری(حجم ثابت) انجام شود نیز کار انجام شده افزایش می یابد.
به این ترتیب افزایش فاز تراکم(نسبت تراکم) باعث افزایش کار انجام شده میشود.
آنچه در سیکل دیزل عملی واقع میشود:
سیکل دیزل واقعی و عملی تفاوت زیادی با سیکل تئوری آن دارد. از دلایل این تفاوت میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- هوای اطراف ما یک گاز کامل نیست و از قوانین گاز کامل تبعیت نمیکند.
- احتراق درون محفظه احتراق هیچگاه یک احتراق کامل نیست.
- سوخت های مصرفی همواره دارای ناخالصی هایی میباشند.
- قطعات مختلف موتور دارای اصطکاک می باشند که در سیکل تئوری در نظر گرفته نمیشود.
- همواره اتلاف حرارت در قسمت های مختلف موتور وجود دارد.
- امکان تخلیه گاز و مکش هوا در یک حجم ثابت عملاً هیچ گاه وجود ندارد.
پیشنهاد میشود سایر مطالب مرتبت با ” سوخت دیزل ” را با کلیک بر روی عبارت قرمز رنگ مطالعه فرمایید.