روشهای کنترل پاشش سوخت در موتور

روشهای کنترل پاشش سوخت در دو بخش انجام می شود:

یکی کنترل مقدار سوخت و دیگری کنترل زمان پاشش آن،تغییر مقدار پاشش جهت بدست آوردن سرعت دلخواه در موتور و تغییر زمان پاشش جهت بهینه کردن بازدهی موتور و کنترل گازهای خروجی اگزوز انجام می شود.

روشهای کنترل پاشش سوخت از مجموعه مطالب “سیستم های سوخت رسانی”  .

کنترل کننده مقدار پاشش سوخت گاورنر یا رگولاتور نامیده می شود.معمولی ترین انواع گاورنر مکانیکی،هیدرولیکی،الکترو مکانیکی و الکترونیکی می باشند. همچنین هر نوع از این گاورنرها به دو دسته دور ثابت و دور متغیر تقسیم می شوند.

انواع پاورنرهای مورد استفاده در روشهای کنترل پاشش سوخت:

1. گاورنرهای مکانیکی با استفاده از نیروی گریز از مرکز دو وزنه، که بوسیله خود موتور به چرخش در می آیند کار می کند.تغییر سرعت در این گاورنرها به وسیله حرکت یک دسته که خارج از گاورنر قرار داده شده است انجام می شود در این مدل ها تغییر زمان پاشش به سختی قابل اجراست.
2. گاورنرهای هیدرولیکی معمولاً در موتورهای بزرگتر که به نیروی زیادی برای تغییر موقعیت پمپ های انژکتور دارند استفاده می شود. در این گاورنرها نیز نیروی محرک از خود موتور گرفته شده و وزنه های چرخشی همچنان وجود دارند. در این مدل ها تغییر زمان پاشش سوخت بسیار پیچیده و مشکل می باشد.
3. گاورنرهای الکترومکانیکی از دو بخش الکترونیکی و مکانیکی تشکیل شده اند که قسمت الکترونیکی کار تنظیم دور را رانجام می دهد و یک قسمت مکانیکی (Actuator ) کار کم و زیاد کردن سوخت را انجام می دهد. در این سیستم از یک سنسور بر روی فلایویل برای دیدن دور موتور استفاده می شود. در این مدل معمولاً تغییر زمان پاشش سوخت وجود ندارد.
4. گاورنرهای الکترونیکی در سیستم های پاشش سوخت الکترونیکی مانند ریل مشترک و یونیت انژکتور مورد استفاده قرار می گیرند در واقع گاورنر الکترونیکی بخشی از یک کنترل یونیت است . در این سیستم ها از یک یا دو سنسور برای دور موتور و زاویه فلایویل و میل سوپاپ استفاده می شود. چون زمان پاشش سوخت به وسیله یک سیگنال الکتریکی به انژکتورها داده می شود بنابراین تغییر مقدار و زمان پاشش به سادگی قابل کنترل بوده و حتی عوامل محیطی و شرایط کارکرد موتور که بوسیله سنسورهای مختلف به کنترل یونیت داده می شود را می توان در مقدار پاشش و یا زمان آن دخالت داد.